Lekarski tim u Klivlendu potvrdio dijagnozu, simptomi se pojavili tokom preseljenja i pandemije, potvrđeno iz više izvora
Dr. Sara Vitingam, vojna veteranka i anesteziolog, nije obraćala posebnu pažnju na prve znake zaboravnosti i povremeno prekidanje rečenica tokom svakodnevnih aktivnosti. U tom periodu, njena porodica se preselila iz Jute u Ohajo, a istovremeno je trajala pandemija COVID-19, što je dodatno uticalo na svakodnevni život.
Simptomi su se najpre manifestovali u obliku povremenih smetnji u koncentraciji i blage ukočenosti u hodu, što je Dr. Vitingam pripisivala umoru i godinama. Međutim, tokom jednog porodičnog okupljanja u novembru 2020. godine, njen suprug je primetio drhtanje njene ruke u stanju mirovanja. Nakon što je samostalno istražila moguće uzroke simptoma, Dr. Vitingam je pronašla više izvora koji upućuju na Parkinsonovu bolest kao potencijalnu dijagnozu. Narednog dana, potražila je mišljenje neurologa u regionalnoj bolnici Klivlend klinike gde je i radila.
Neurolog je potvrdio dijagnozu Parkinsonove bolesti tokom radnog dana. Dr. Vitingam je izjavila da je saznanje o toj bolesti značajno uticalo na njenu svakodnevnicu i planove za budućnost. Istakla je da je dijagnoza predstavljala trenutak u kojem je došlo do značajnih promena u njenom životu.
Parkinsonova bolest je progresivno neurološko oboljenje koje utiče na nervni sistem. Prema dostupnim izvorima, simptomi u početnoj fazi mogu biti blagi, poput drhtanja u mirovanju, ali tokom vremena napreduju i postaju izraženiji.
Dr. Vitingam je nastavila da radi i posvetila se proučavanju uticaja fizičke aktivnosti na tok bolesti, navodeći da redovno vežbanje može biti deo terapijskog pristupa. Istraživanja ukazuju da fizička aktivnost može doprineti održavanju funkcionalnih sposobnosti kod osoba sa Parkinsonovom bolešću.
Dijagnoza je postavljena u Klivlendu tokom 2020. godine, a slučaj Dr. Vitingam je primer ranog prepoznavanja simptoma i značaja pravovremenog konsultovanja sa stručnjacima. Izvori iz zdravstvenog sektora navode da blagovremena dijagnoza i upućivanje na odgovarajuće tretmane mogu doprineti boljem kvalitetu života obolelih.
