Vlasti reagovale na brzo širenje satiričnog pokreta, blokiran nalog na društvenim mrežama nakon izjava sudije

Satirični online pokret pod nazivom ‘Cockroach Janta Party’ (CJP) izazvao je značajnu pažnju javnosti i vlasti u Indiji nakon što je u kratkom vremenu privukao milione mladih učesnika. Pokret je nastao kao odgovor na navodne izjave predsednika Vrhovnog suda Surije Kanta, koje su u medijima protumačene kao uvredljive prema nezaposlenim mladima u zemlji.

Prema izveštajima sa lica mesta, nalog CJP je blokiran na društvenoj mreži X u četvrtak, svega sedam dana nakon osnivanja. Pokret je započet kao satirična reakcija na komentare sudije Kanta, koji je, prema navodima medija, tokom sudskog saslušanja upotrebio izraze “bubašvabe” i “paraziti” opisujući pojedine mlade koji su zaposleni na osnovu lažnih diploma.

U izjavi povodom širenja pokreta, sudija Kant je pojasnio da nije imao nameru da kritikuje mlade uopšte, već samo one koji su u profesije poput advokature ušli pomoću lažnih diploma. On je naveo da je njegova izjava bila usmerena na pojedince koji zloupotrebljavaju sistem, a ne na celu generaciju nezaposlenih mladih.

Pokret je osnovao Abhijeet Dipke, student iz Indije koji studira odnose s javnošću u Bostonu. CJP se definiše kao “politička fronta mladih, od strane mladih i za mlade” i kao “glas lenjih i nezaposlenih”. Naziv i vizuelni identitet pokreta predstavljaju satiričnu aluziju na vladajuću stranku Bharatiya Janta Party (BJP), pri čemu “Janta” znači “narod”. AI-generisane slike vođe pokreta, prikazanog kao hibrid čoveka i bubašvabe, postale su široko rasprostranjene na društvenim mrežama u Indiji.

Reakcija javnosti bila je brza, što je rezultovalo time da je CJP na nekim platformama premašio broj pratilaca zvaničnih političkih partija. Blokada naloga na X izazvala je dodatne polemike o slobodi izražavanja i odnosu između vlasti i mladih građana u zemlji.

Ovaj slučaj ukazuje na rastući značaj društvenih mreža kao sredstva izražavanja nezadovoljstva i političke satire, posebno među mladom populacijom u Indiji. Iako vlasti nisu dale detaljnije komentare povodom blokade naloga, širenje ovog pokreta ostaje u fokusu javnosti i analitičara, dok se diskusije o ulozi mladih i slobodi govora nastavljaju.

Prema istraživanju, široka javnost ostaje skeptična po pitanju politike nadzora nad AI, dok zabrinutost zbog gubitka radnih mesta raste

Novo istraživanje javnog mnjenja pokazuje da većina stanovnika Sjedinjenih Američkih Država izražava sumnju u to da će američka vlada doneti i sprovoditi politiku koja bi obezbedila odgovarajuću upotrebu veštačke inteligencije (AI). Rezultati ankete ukazuju da je ova skeptičnost prisutna u svim starosnim i obrazovnim grupama. Učesnici iz redova demokrata i nezavisnih ispitanika u velikoj meri dele ovo mišljenje, dok su među republikancima stavovi podeljeni.

Dve trećine ispitanih smatra da politika vlade SAD verovatno neće osigurati da se AI koristi na odgovarajući način. Posebno su izraženi stavovi onih koji veruju da će razvoj veštačke inteligencije dovesti do smanjenja broja radnih mesta u zemlji. Pitanje uticaja AI na tržište rada ostaje jedan od glavnih izvora zabrinutosti među anketiranim građanima.

U okviru istraživanja, ispitanici su naveli više razloga zbog kojih smatraju da kompanije koje razvijaju AI podstiču njenu širu primenu. Najveći broj učesnika vidi motive u jačanju uticaja tih kompanija i u zameni ljudske radne snage veštačkom inteligencijom. Pored toga, značajan, ali relativno manji deo ispitanika smatra da su napredak u nauci i medicini, kao i olakšavanje svakodnevnih zadataka, takođe među razlozima za primenu AI tehnologija.

Stavovi o uticaju veštačke inteligencije na tržište rada pokazuju da većina i mlađih i starijih građana očekuje smanjenje broja radnih mesta usled šire primene AI, pri čemu su mlađi nešto manje pesimistični po tom pitanju. Ova razlika se delimično objašnjava time što su mlađe osobe, prema ranijim istraživanjima, u većoj meri upoznate sa AI i češće je koriste u svakodnevnom životu.

Istraživanje upućuje na to da se u američkoj javnosti zadržava visok nivo nepoverenja prema sposobnosti državnih institucija da regulišu brzo rastući sektor veštačke inteligencije. Istovremeno, pitanja o budućnosti zaposlenja i ulozi privatnog sektora u razvoju novih tehnologija i dalje su centralna tema javne rasprave.

Prema analizi američkih istraživača, šanse za kupovinu stana ili kuće povezane su sa bogatstvom roditelja, posebno u skupljim tržištima

Novo istraživanje sprovedeno u Sjedinjenim Američkim Državama pokazuje da mogućnost sticanja sopstvene nekretnine značajno zavisi od imovinskog statusa roditelja, navode autori analize sa američkog Zavoda za statistiku i Univerziteta Karnegi Melon. Studija je obuhvatila podatke poreske uprave, popisa stanovništva i evidencije o vlasništvu nad nekretninama za 3,4 miliona porodica, fokusirajući se na generacije rođene između 1978. i 1986. godine koje su imale između 34 i 42 godine u periodu od 2019. do 2021. godine.

Prema rezultatima, utvrđeno je da je veća verovatnoća da će deca roditelja koji poseduju nekretninu i sama postati vlasnici stanova ili kuća, u poređenju sa onima čiji su roditelji bili podstanari, čak i kada ostvare slične prihode kao odrasli. Ovaj efekat je posebno izražen u regionima sa visokim cenama nekretnina.

Jedan od autora studije, ekonomista Maks Riš sa Univerziteta Karnegi Melon, izjavio je da je mogućnost ostvarivanja vlasništva nad nekretninom više povezana sa imovinskim statusom roditelja nego što se ranije pretpostavljalo. On je objasnio da roditelji koji poseduju nekretninu često mogu finansijski podržati decu prilikom kupovine, na primer kroz pomoć pri uplati učešća ili obezbeđivanje drugih resursa.

Istraživači su napomenuli da nisu analizirali tačne razloge zbog kojih deca vlasnika nekretnina lakše dolaze do sopstvenih nekretnina, ali ukazuju da razlike u bogatstvu između vlasnika i podstanara značajno utiču na ekonomske mogućnosti narednih generacija. Prethodne studije bile su uglavnom fokusirane na mobilnost prihoda, dok je uticaj nasleđenog bogatstva na ekonomske ishode bio manje zastupljen.

Studija naglašava da prihodi ostvareni tokom radnog veka ne objašnjavaju u potpunosti razlike u mogućnostima sticanja imovine, jer bogatstvo ima tendenciju da se prenosi između generacija, čime se oblikuju šanse za ekonomski napredak. Autori navode da je ova tema od značaja za razumevanje šireg društvenog konteksta i mogućnosti za ekonomsko napredovanje pojedinaca, posebno u sredinama sa izraženim razlikama u imovinskom statusu stanovništva.