Egipatski arheolozi saopštili su da su na nalazištu u delti Nila pronađeni ostaci iz perioda od više vekova, što ukazuje na razvoj tradicija sahranjivanja
Egipatski arheolozi saopštili su da su otkrili ljudske ostatke i brojne artefakte na delu groblja grčko-rimskog perioda, starog više od 2.300 godina, čime su obezbedili podatke o razvoju pogrebnih običaja tokom oko šest vekova i značaju samog nalazišta. Grobnice su pronađene na lokalitetu Tell Kom Aziza, u oblasti delte Nila u severnoj egipatskoj provinciji Beheira, u blizini mediteranske obale. Prema navodima egipatskih zvaničnika, sahrane na ovom mestu datiraju od oko 332. godine pre nove ere do 395. godine nove ere. Analiza pronađenih ostataka i artefakata pokazuje raznolikost u načinu sahranjivanja i ukazuje na to da se tokom dugog perioda korišćenja lokalitet promenio iz naselja u groblje.
Medijska savetnica ministra turizma i starina Nevin El-Aref navela je da je reč o značajnom otkriću koje osvetljava detalje o samoj lokaciji. “Ovo je jedinstven primer koji pokazuje transformaciju naseljenog mesta u veliku nekropolu kroz različite antičke epohe”, izjavila je El-Aref, prenose međunarodni mediji.
Na nalazištu su otkrivene različite vrste grobova — od jednostavnih jama u koje su tela polagana direktno u zemlju, preko grobnica obloženih opekom od blata, do sanduka od oslikanog maltera. Dr Hisham El-Leithy, generalni sekretar Vrhovnog saveta za antikvitete Egipta, izjavio je da su pronađeni i pojedinačni i zajednički ukopi, sa orijentacijom grobova kako u pravcu sever-jug, tako i istok-zapad.
Položaj ruku sahranjenih osoba takođe se razlikovao, što ukazuje na promene u ritualima u različitim periodima. Detalji o pronađenim predmetima i ostacima ukazuju na različite pristupe i običaje tokom vekova korišćenja ovog lokaliteta. Egipatsko Ministarstvo turizma i starina navodi da otkrića sa lokaliteta Tell Kom Aziza doprinose boljem razumevanju istorijskih procesa i kulturnih promena na ovom prostoru.
Kompleksnost nalazišta i razlike u grobnim strukturama svedoče o dugotrajnom korišćenju i promenama u načinu sahranjivanja, što, prema mišljenju egipatskih stručnjaka, omogućava detaljniju analizu kulturnih i društvenih procesa u regionu delte Nila tokom antičkog perioda.
