Praznik Svetog Simeona Mirotočivog obeležava se u crkvama i domovima, uz posebne običaje i molitve za decu
Srpska pravoslavna crkva i vernici širom Srbije obeležavaju 26. februara dan Svetog Simeona Mirotočivog, važnu ličnost srpske istorije i duhovnosti. Sveti Simeon, rođen kao Stefan Nemanja, bio je osnivač dinastije Nemanjića i značajna figura u širenju i učvršćivanju srpske države tokom 12. veka.
Kao vladar, Stefan Nemanja je bio poznat po podizanju brojnih manastira i crkava, uključujući Đurđeve Stupove, Bogorodičin manastir i manastir Svetog Nikole kod Kuršumlije. Pred kraj života zamonašio se i povukao na Svetu Goru, gde je zajedno sa sinom Savom obnovio manastir Hilandar.
Njegove mošti su 1208. godine prenete iz Hilandara u Rašku, a zatim pohranjene u manastir Studenicu, gde se i danas čuvaju. Zbog svog doprinosa duhovnom i kulturnom nasleđu, Srpska pravoslavna crkva ga slavi kao Svetog Simeona Mirotočivog, prvog svetitelja iz loze Nemanjića.
Obeležavanje praznika prati niz narodnih običaja. U mnogim mestima praznik se proslavlja kao krsna slava, uz slavski kolač, koljivo i vino, a sveštenik obavlja osveštanje doma. U prošlosti su se na ovaj dan često održavali vašari, a taj običaj je danas sačuvan samo u pojedinim mestima, poput Valjevske Mionice.
Osim toga, veruje se da zrno grožđa sa loze iz Hilandara, uz post i molitvu Svetom Simeonu, pomaže nerotkinjama da dobiju potomstvo. Vernici na ovaj dan odlaze u crkvu, pale sveće i upućuju molitve za zdravlje dece.
“Običaj nalaže okupljanje porodice i zajedničku molitvu za zdravlje najmlađih”, navodi se u narodnoj tradiciji.
