Jedna od najpoštovanijih hrišćanskih relikvija povezana sa Srbijom, čuva se kao dragocenost manastira
Pojas Presvete Bogorodice, prema drevnom predanju, isplela je sama Bogorodica od kamilje dlake i nosila tokom života. Nakon njenog Uspenja, relikvija je predata apostolu Tomi, a potom je putovala kroz Jerusalim i Carigrad, gde je vekovima bila jedna od najvažnijih svetinja hrišćanskog sveta.
U Carigradu su vizantijski carevi smatrali Pojas simbolom zaštite carstva, a istorijski zapisi navode da su pred njim služene molitve u vreme bolesti, ratova i velikih kriza. Jedna od poznatijih priča odnosi se na caricu Zoju, suprugu cara Lava VI, za koju se veruje da je ozdravila nakon što je pojas položen na nju. Relikvija je tada ukrašena zlatnim nitima, koje su delimično sačuvane do danas.
Nakon pada Vizantije i nestanka mnogih svetinja, Pojas Presvete Bogorodice je sačuvan i prenet u manastir Vatoped na Svetoj Gori, gde se i danas čuva kao najveća dragocenost ovog manastira.
Relikvija ima i posebnu vezu sa Srbijom – prema srednjovekovnim zapisima, knez Lazar je pomagao manastir Vatoped i darivao svetinje povezane sa pojasom, zbog čega se ova relikvija i danas posebno poštuje među vernicima iz Srbije.
Za pravoslavne vernike, Pojas Presvete Bogorodice nije samo istorijski predmet, već simbol vere, zaštite i kontinuiteta hrišćanske tradicije koji je preživeo brojne istorijske promene i ostao među najcenjenijim svetinjama.
