Građani širom Srbije uoči 6. maja prate tradicionalne rituale zaštite doma i zdravlja, prema narodnom predanju
Đurđevdan, jedan od najznačajnijih praznika u srpskoj, romskoj i balkanskoj tradiciji, obeležava se 6. maja i donosi brojne običaje i rituale vezane za dolazak proleća i zaštitu doma. Prema narodnom verovanju, večeri uoči praznika domaćini biraju dva mlada luka u bašti, od kojih jedan simbolizuje sreću, a drugi nesreću. Nakon što se perke poravnaju, na Đurđevdan se proverava koji je više izrastao, kako bi se protumačila sreća ili nesreća u narednoj godini.
Među najčešćim običajima su pletenje venaca od lekovitog bilja, umivanje vodom u koju su uronjene različite biljke, kao i kićenje kuće zelenim grančicama. Ovi rituali imaju za cilj da obezbede zdravlje ukućana, plodnost stoke i uspešnu godinu na imanju. Venčići od đurđevskog cveća, kao što su đurđevak i mlečika, postavljaju se na ulazna vrata i ostaju do narednog Đurđevdana.
U pojedinim krajevima, kao što je Vranje, tradicionalno se tokom rane zore na Đurđevdan obavlja ritualno kupanje u vodi u kojoj se nalazi crveno uskršnje jaje i prolećno bilje. Kuće, zgrade i trgovačke radnje kite se zelenom vrbom, dok se u vodu za umivanje stavljaju dren, zdravac i druge biljke za koje se veruje da donose zdravlje i zaštitu. Ovi običaji, koji su postojali i pre prihvatanja hrišćanstva, prenose se sa generacije na generaciju i predstavljaju važan deo kulturne baštine Srbije.
“Đurđevdan je praznik koji u narodnom predanju označava granicu između zime i leta i donosi bogatstvo običaja posvećenih zdravlju, zaštiti i plodnosti”, navodi se u etnološkim izvorima.
