Proleće 2026. godine, nekada inspirativni sportista optužen za teško ubistvo, istraga i dalje traje

Mart 2026. godine. Tiha noć u La Plati, Maryland, iznenada je prekinuta dojavljivanjem pucnjave iz automobila. U središtu ovog neobičnog slučaja nalazi se Dayton Webber, čovek čija je borba sa životom godinama bila inspiracija, a sada je na naslovnicama iz potpuno drugačijeg razloga – zbog optužbe za ubistvo.

Dayton Webber rođen je u junu 1998. godine u Charlotte Hallu, Maryland. Kao dete je preživeo tešku bakterijsku infekciju koja je dovela do sepse, zbog čega su mu lekari morali amputirati sve ekstremitete. Porodica, roditelji Natalie i Mike, uz još dva brata, pružila mu je podršku da prevaziđe prepreke i postane primer upornosti. Webber je vozio motore, takmičio se u rvanju i fudbalu, a njegov sportski uspon doveo ga je do nacionalnih medija, uključujući ESPN i emisiju Today. Posebno je bio poznat kao takmičar American Cornhole League.

Sve se menja 22.03.2026. godine. Prema policijskom izveštaju iz Charles Countyja, oko 22:25 časova, dva svedoka prijavljuju incident u automobilu. Oni tvrde da su sedeli na zadnjem sedištu, dok je Dayton Webber, kao vozač, tokom rasprave pucao i usmrtio putnika na prednjem sedištu, Bradricka Michaela Wellsa, starog 27 godina. Svedoci navode da ih je Webber potom zamolio da mu pomognu da se reši tela, što su odbili i napustili vozilo. Webber je tada pobegao sa mesta događaja.

Policija je oko ponoći pronašla telo Wellsa u dvorištu u mestu Charlotte Hill, gde je konstatovana smrt. U međuvremenu, Webber je lociran u Charlottesvilleu, Virginia, više od 160 kilometara udaljenom od mesta zločina. Priveden je u bolnici, gde je tražio medicinsku pomoć, i uhapšen kao begunac od pravde.

Zvanična optužnica podignuta je prema dokumentima iz Washingtona, D.C., i obuhvata teško ubistvo prvog i drugog stepena, teško i obično napadanje, kao i upotrebu vatrenog oružja tokom izvršenja krivičnog dela. Policija je potvrdila da je istraga još uvek u toku i da se Webber suočava sa izručenjem iz Virginije u Maryland.

Webberova prošlost i borba sa bolešću činili su ga simbolom upornosti i nade. Njegovo ime bilo je poznato u sportskim krugovima American Cornhole League, gde je nastupao kao profesionalac i bio tema dokumentarnih priloga. Sada, ovaj slučaj izaziva šok i nevericu među poznanicima i širom javnosti, dok se čeka rasplet sudskog procesa.

Slučaj Dayton Webber ostaje otvoren. Istraga je u toku, a pred sudom će se tek utvrđivati sve okolnosti i motivi ovog tragičnog događaja. Za sada, javnost ostaje podeljena između slike inspirativnog sportiste i teških optužbi koje su bacile senku na njegovu biografiju.

Između oktobra 1977. i februara 1978. godine, deset žena ubijeno u Los Anđelesu; Bianchi danas služi doživotnu kaznu

Jesen 1977. godine u Los Anđelesu bila je obavijena strahom, a ulice su postale tiše dok je policija tragala za počiniocem brutalnih ubistava mladih žena i devojaka. Na brdima iznad Glendalea i Highland Parka, tela žrtava ostavljana su kao nemi svedoci zločina koji je potresao čitavu zajednicu. Novinari su ubrzo dali ubici ime „Hillside Strangler“, ne znajući da iza užasa stoje dvojica – Kenneth Bianchi i njegov rođak Angelo Buono.

Kenneth Alessio Bianchi rođen je 22.05.1951. godine u Rochesteru, država Njujork. Njegova biološka majka, tada sedamnaestogodišnja prostitutka, dala ga je na usvajanje odmah po rođenju, a sa tri meseca usvojili su ga Nicholas i Frances Bianchi. Još od ranog detinjstva bio je sklon laganju i izlivima besa, dok su mu sa pet godina dijagnostikovani napadi odsutnosti. Majka ga je upisala u katoličku školu, ali su problemi ostali – Bianchi je često menjao škole, teško se uklapao i, uprkos iznadprosečnom IQ-u, bio poznat kao hronično nedovoljni đak. Sa deset godina dijagnostikovan mu je pasivno-agresivni poremećaj ličnosti, ali ni lečenje nije donelo promene. Sa dvanaest godina ispoljio je problematično ponašanje prema vršnjakinji, a kada mu je otac preminuo, nije pokazao emocije. Završio je srednju školu 1970. godine, a sledeće godine oženio se Brendom Beck. Brak je trajao samo osam meseci.

U Los Anđelesu, između oktobra 1977. i februara 1978. godine, Bianchi i Buono predstavljali su se kao policajci i mamili mlade žene i devojke. Žrtve su bile pretežno mlade, a tela su ostavljali na brdima, što je dodatno pojačalo strah u zajednici. Policija je bila pod pritiskom zbog kontinuiranih zločina, ali dokaza je bilo malo, a dvojac je uspešno izbegavao otkrivanje. Mediji su svakodnevno izveštavali o slučaju, dok je javnost bila zgrožena brutalnošću ubistava.

Nakon što su ubili deset žena u Los Anđelesu, Bianchi se preselio u saveznu državu Vašington. Tamo je, delujući sam, počinio još dva ubistva. Policija ga je u Vašingtonu uhapsila, što je označilo kraj njegovog krvavog pohoda. Tokom istrage, policija je povezala zločine u Los Anđelesu i Vašingtonu, a Bianchi je, suočen sa dokazima, priznao učešće u svim ubistvima.

Sudski proces protiv Bianchija bio je jedan od najpraćenijih tog vremena. Osuđen je na doživotnu kaznu zatvora, a i njegov rođak, Angelo Buono, osuđen je na istu kaznu. Poznato je da je Bianchi tokom godina bio u dva braka i ima jednog sina.

Slučaj „Hillside Strangler“ ostao je upamćen kao jedan od najstrašnijih u istoriji američkog kriminala. Način na koji su Bianchi i Buono manipulisali žrtvama, kao i sposobnost da izbegnu policiju mesecima, ostavili su dubok trag u kolektivnom sećanju. Danas Kenneth Bianchi izdržava doživotnu kaznu, a ovaj slučaj se i dalje proučava i analizira u okviru kriminalistike i medija.

Od 1970-ih do 1990-ih kontrolisao je kriminal u Bostonu, uhapšen tek 2011. posle šesnaest godina bekstva

Maglovite ulice južnog Bostona tokom 1970-ih bile su svedoci uspona Jamesa Josepha Bulgera Jr.-a, poznatog kao Whitey, čije ime je postalo sinonim za strah i neuhvatljivost. Rođen 3. septembra 1929. u siromašnom delu Dorchestra, Bulger je odmalena pokazivao buntovnički duh, a već sa 14 godina prvi put je uhapšen zbog krađe. Njegovi mladalački prestupi brzo su eskalirali i vodili ga kroz niz hapšenja za krađu, falsifikovanje, napad i oružanu pljačku, zbog čega je pet godina proveo u popravnom domu. Nakon toga, kratko se pridružio američkom vazduhoplovstvu, gde je opet završio u vojnom zatvoru, ali i dobio počasno otpuštanje 1952.

Povratak u Boston bio je prekretnica – Bulger je učestvovao u seriji pljački banaka širom nekoliko saveznih država, što ga je dovelo do zatvorske kazne od 25 godina. Devet godina je proveo u zatvorima, uključujući i ozloglašeni Alkatraz, gde je, prema sopstvenim rečima, proveo tri godine i kasnije izjavio da bi voleo da mu na nadgrobnom spomeniku piše: “Radije bih bio u Alkatrazu.”

Po izlasku iz zatvora, Bulger se vraća kriminalu, isprva kao egzekutor Donalda Killeena. Nakon Killeenove smrti 1972. prelazi u Winter Hill Gang, gde se ističe brutalnošću i lukavstvom. Povezuje se sa ubistvima više istaknutih članova rivalskih bandi, uključujući Spikea O’Toolea, Paulieja McGonaglea, Eddieja Connorsa, Tommyja Kinga i Buddyja Leonarda. Godine 1979, nakon zatvaranja tadašnjeg šefa Howieja Wintera, Bulger preuzima vođstvo Winter Hill Ganga. Sledećih šesnaest godina kontroliše većinu trgovine drogom, klađenja i zelenašenja u Bostonu.

U isto vreme, od 1975. do 1990, Bulger postaje FBI-jev doušnik, koristeći veze svog brata Williama i prijateljstva sa policijom kako bi rušio rivalsku Patriarca mafiju. Ipak, dok pomaže organima reda, gradi sopstvenu, još nasilniju kriminalnu mrežu. Ova dvostruka igra omogućila mu je da godinama ostane izvan domašaja zakona.

Sredinom 1990-ih, savezna istraga protiv njega postaje intenzivnija. Proleća 1994. godine, koordinisana akcija DEA, državne i bostonske policije tera Bulgera na bekstvo iz Bostona 1995. Ulazi na FBI-evu listu deset najtraženijih begunaca i narednih šesnaest godina uspeva da izbegne hapšenje, često menjajući identitete i boraveći na raznim lokacijama, u društvu svojih bliskih partnerki, Therese Stanley i Catherine Greig.

Tek 2011. godine, posle šesnaest godina skrivanja, Bulger je uhapšen u Kaliforniji. Suđenje koje je usledilo trajalo je dva meseca, nakon čega je proglašen krivim za federalni reket, iznudu, zaveru i 11 ubistava. Osuđen je na doživotnu robiju.

James “Whitey” Bulger preminuo je 30.10.2018. godine. Njegova priča ostaje primer kako su kriminal, korupcija i dvostruki život mogli da traju decenijama u srcu američkog grada. Slučaj Whiteyja Bulgera i danas se proučava kao jedan od najpoznatijih primera infiltracije mafije u društvene i pravosudne strukture, ali i kao svedočanstvo o granicama i slabostima tadašnje policijske i pravosudne prakse.