Prema navodima urednika engleskog izdanja njegove knjige, Mori je preminuo u Hirošimi, potvrđuju japanski izvori
Šigeaki Mori, japanski istoričar i svedok atomske bombe na Hirošimu, preminuo je u 88. godini, navode urednici engleskog izdanja njegove knjige i japanski mediji. Mori je bio poznat po svom radu na istraživanju sudbine američkih ratnih zarobljenika koji su poginuli tokom atomskog napada na Hirošimu 6. avgusta 1945. godine. Rođen 1937. godine, Mori je kao osmogodišnjak preživeo napad na udaljenosti od približno dva i po kilometra od epicentra eksplozije.
Više od trideset godina kasnije, Mori je otkrio da su među žrtvama bili i američki ratni zarobljenici, što je do tada bila slabo poznata činjenica. Kroz istraživanje japanskih i američkih zvaničnih dokumenata, uspeo je da identifikuje 12 američkih službenika koji su poginuli u bombardovanju i stupio je u kontakt sa njihovim porodicama u Sjedinjenim Državama, koje do tada nisu imale podatke o okolnostima smrti svojih najbližih.
Mori je 2008. godine objavio knjigu „Tajna američkih ratnih zarobljenika poginulih u atomskom napadu“, koja je kasnije prevedena na engleski jezik i za koju je dobio priznanje Kikuchi Kan Prize. Njegov rad je doprineo potvrdi smrti 12 američkih ratnih zarobljenika tokom napada na Hirošimu, što su potvrdile i američke vlasti.
Napad na Hirošimu 6. avgusta 1945. godine prouzrokovao je trenutno razaranje grada i, prema procenama, smrt više desetina hiljada ljudi. Do kraja te godine, broj žrtava dostigao je 140.000, dok je drugi napad na Nagasaki tri dana kasnije odneo još oko 70.000 života.
Tokom istorijske posete Hirošimi 2016. godine, tadašnji predsednik Sjedinjenih Država Barak Obama susreo se sa Morijem u Memorijalnom parku mira. Tom prilikom, Obama je zagrlio Morija, što je zabeleženo kao simboličan trenutak u odnosima dve zemlje.
Prema informacijama urednika engleskog izdanja njegove knjige, Mori je preminuo u nedelju u bolnici u Hirošimi. Japanski mediji navode da je tokom više od četiri decenije istraživanja nastojao da prikaže sudbine žrtava bez obzira na njihovu nacionalnost, naglašavajući važnost očuvanja istorijskih činjenica.
