Američka vojska potvrdila identitet pilota nestalog tokom izviđačke misije 1944. godine iznad Tajlanda i Burme
Američka vojska saopštila je da su posmrtni ostaci pilota Prve klase, Franklina H. Makinija, iz američkih vazduhoplovnih snaga, identifikovani više od osam decenija nakon što je nestao tokom izviđačke misije u Drugom svetskom ratu. Makini, tada 21-godišnji pilot iz Rod Ajlenda, bio je pripadnik 35. eskadrile za foto-izviđanje, poznate pod nadimkom “Redhawks”, u okviru 14. vazdušne armije.
Prema podacima Agencije za identifikaciju zarobljenih i nestalih pripadnika američkog Ministarstva odbrane, Makini je 5. novembra 1944. godine poletio iz baze u Junnaniju, Kina, sa zadatkom da izvrši izviđačku misiju iznad teritorije Burme i Tajlanda. Nije precizirano koji je bio tačan cilj misije, ali je eskadrila bila poznata po izvođenju rizičnih izviđačkih zadataka koji su, prema američkom Ratnom vazduhoplovstvu, imali značajan uticaj na tok rata u Kini.
Agencija navodi da nakon poletanja nije više bilo kontakta sa Makinijevim avionom tipa F5E-2-LO Lightning, a on se nije vratio sa misije. U to vreme nije pronađen dokaz o padu letelice na ruti kojom je leteo, niti su njegovi ostaci pronađeni neposredno nakon rata. Makinijevo ime upisano je na Spomeniku nestalima na Američkom vojnom groblju u Manili, Filipini.
Više decenija kasnije pokrenute su nove inicijative za pronalaženje posmrtnih ostataka. Izveštaj iz ratnog perioda, dobijen iz Muzeja kraljevskih vazduhoplovnih snaga Tajlanda, ukazao je na to da je na dan nestanka Makini bio u oblasti gde je registrovan pad američkog aviona. Naknadno su sprovedene nove terenske pretrage i analizirani svi dostupni podaci iz tog perioda.
Zahvaljujući savremenim metodama forenzičke analize i saradnji više institucija, identifikovani su posmrtni ostaci, čime je zvanično potvrđen identitet pilota. Američka vojska najavila je da će porodici biti omogućeno da sahrani pilota u njegovoj domovini.
Ovaj slučaj ilustruje dugotrajne napore vojnih i civilnih institucija u traganju za nestalim osobama iz Drugog svetskog rata. Proces identifikacije često traje decenijama zbog otežanih uslova, nedostatka dokumentacije i promena na terenu. Prema navodima američkih vlasti, broj nestalih i dalje je značajan, a slične misije se nastavljaju širom sveta.
