Međunarodni tim naučnika potvrdio kretanje kitova na najdužoj poznatoj ruti između mrestilišta, koristići foto-identifikaciju
Dve grbave kitove preplivale su do sada najdužu poznatu distancu između mrestilišta, saopštili su međunarodni naučnici u radu objavljenom u sredu. Ova migracija, potvrđena analizom desetina hiljada fotografija, beleži prelazak između istočne obale Australije i brazilske obale, što predstavlja do sada neviđenu udaljenost evidentiranu kod ove vrste morskih sisara.
Prema navodima istraživačkog tima, jedna grbava kitova je viđena kod Kvinslenda u Australiji 2007. godine, a zatim ponovo identifikovana u blizini Sao Paula u Brazilu 2019. godine. Udaljenost između ovih lokacija iznosi oko 8.823 milje preko okeana. Drugi primerak je primećen kod obale Bahia u Brazilu, a 22 godine kasnije fotografisan je u Hervey Bayu u Australiji, što predstavlja udaljenost od oko 9.383 milje, navodi se u studiji objavljenoj u stručnom časopisu Royal Society Open Science.
Fotografije kitovih repova, korišćene za identifikaciju, predstavljaju najduži zabeleženi interval između dva snimka iste grbave kitove. Naučnici ističu da su ovako obimna prelaženja okeana izuzetno retka za ovu vrstu, čiji pojedinci mogu da dostignu dužinu do 17 metara.
„Iako su ovakve migracije retke, pojedinačni prelazak između udaljenih mrestilišta može doprineti održavanju genetske raznolikosti populacija“, izjavila je istraživačica iz Australije i koautorka izveštaja. Ona je navela i da ovakvi primeri mogu doprineti širenju novih pesama među kitovima, s obzirom da su pesme grbavih kitova poznate po tome što se prenose među populacijama širom okeana.
Studija se oslanjala na gotovo 20.000 fotografija prikupljenih između 1984. i 2025. godine, kako od naučnika, tako i od građana koji su doprineli podacima. Fotografije su analizirane automatizovanim algoritmom za prepoznavanje slika, što je omogućilo istraživačima da identifikuju dva primerka grbavih kitova koji su fotografisani u obe regije.
Jedan od članova istraživačkog tima istakao je značaj građanske nauke u ovakvim projektima, naglašavajući doprinos široke baze podataka za razumevanje migracionih obrazaca velikih morskih sisara. Ova otkrića pružaju nove uvide u ponašanje grbavih kitova i mogu imati značajan uticaj na dugoročne strategije očuvanja ove vrste.
