Srpska pravoslavna crkva i vernici danas sećanjem slave episkopa koji je odbio da se odrekne Hrista pred carem Likinijem
Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas obeležavaju dan svetog sveštenomučenika Vasilija, episkopa amasijskog, poznatog po tome što je odbio da se odrekne hrišćanske vere uprkos progonima tokom vladavine cara Likinija. Prema crkvenom predanju, Vasilije je tokom talasa progona u Istočnom rimskom carstvu okupljao hrišćane u Amasiji, podučavao ih i hrabrio da istraju u veri.
U tom periodu, kod Vasilija utočište je pronašla i pobožna devica Glafira, sluškinja carice Konstancije, koja je bežala od namera cara Likinija. Ona je, prema predanju, svoj imetak dala za izgradnju crkve u Amasiji, a episkop Vasilije ju je zaštitio i sakrio. Kada je car saznao za njeno skrovište, naredio je da Vasilija dovedu okovanog u Nikomidiju.
Na suđenju pred carem Likinijem, Vasiliju su ponuđeni bogatstvo i visoki položaj ukoliko se odrekne Hrista i pokloni idolima, što je on odbio, ističući da je jedino večna istina u Hristu. Nakon toga, car je naredio da mu odrube glavu i da njegovo telo bude bačeno u more.
Prema predanju, neposredno pre pogubljenja, Vasilije se molio na morskoj obali za svoj narod i crkvu, a njegovo telo i glava su potom bačeni u more. Kasnije, učenicima svetitelja i verniku Elpidiforu u snu je anđeo otkrio gde se nalazi telo. Kada su ribari bacili mreže, pronašli su telo svetitelja netruležno, sa glavom spojenom sa telom i blagim mirisom. Vernici su telo preneli u Amasiju i sahranili u crkvi koju je Vasilije izgradio.
Nakon smrti svetog Vasilija, car Likinije je izgubio vlast i skončao u progonstvu, dok se hrišćanstvo nastavilo širiti Rimskim carstvom. Stradanje i život svetog Vasilija i danas se među vernicima pominju kao primer istrajnosti u veri i duhovne hrabrosti.
“Primer svetog Vasilija i danas podseća vernike na snagu vere i istrajnost u teškim vremenima”, navodi se u zvaničnim crkvenim saopštenjima.
