Crkveni zvaničnici pojašnjavaju postupak u slučajevima kada ne postoje pisani tragovi ili svedoci o krštenju
Pojedinci u Srbiji koji nisu sigurni da li su kršteni, a u crkvenim knjigama ne postoji zapis o tome, mogu da reše ovu nedoumicu obraćanjem najbližoj crkvenoj opštini. Prema zvaničnim izjavama, crkva ima jasno definisan postupak za ovakve slučajeve, posebno kod ljudi koji potiču iz porodica gde su verski obredi obavljani u tajnosti, što je bio čest slučaj tokom perioda komunističke Jugoslavije.
Prvi korak za svakoga ko sumnja u svoje krštenje je provera crkvenih matičnih knjiga na mestu rođenja ili prebivališta roditelja. Ove knjige sadrže evidenciju o svim obavljenim krštenjima. Ako su knjige tokom ratova uništene ili nisu dostupne, preporučuje se pokušaj pronalaženja svedoka iz porodice ili okruženja koji bi mogli da potvrde čin krštenja.
Ako ni pisani tragovi ni svedoci nisu dostupni, crkva omogućava poseban obred, poznat kao uslovno krštenje. Protojerej Blagoje Katić, starešina Sabornog hrama Svetog Petra i Pavla u Petrovaradinu, objašnjava da se tada koristi posebna formula: „Ako nisi kršten(a), krštava se sluga Božiji (ime) u ime Oca i Sina i Svetoga Duha.“ Na ovaj način se izbegava rizik od ponavljanja neponovljivog čina, a verniku se omogućava duhovni mir i potvrda pripadnosti crkvenoj zajednici.
Crkva naglašava da pažljivo vodi računa o svim životnim situacijama vernika i nudi rešenje za sve koji žele da razjasne svoj status. Zvaničnici ističu da je važno obratiti se svom svešteniku radi detaljnih informacija i dalje procedure.
