Bosiljak se koristio kao zaštita od loše energije i za očuvanje mira u kući, prema narodnim verovanjima
U mnogim srpskim domaćinstvima, posebno u prošlosti, negovala se tradicija postavljanja bosiljka pored ulaznih vrata. Ovaj običaj bio je široko rasprostranjen, a bosiljak je važio za simbol zaštite i mira, smatraju izvori iz narodne predaje.
Postavljanje bosiljka, u saksiji, tegli sa vodom ili osušenog i vezanog crvenim koncem, imalo je poseban značaj za domaćice. Smatralo se da biljka sprečava ulazak loše energije u dom, a posebno se praktikovao običaj da se bosiljak prvi unosi prilikom useljenja u novu kuću.
Bosiljak je često bio postavljan i iza ikone ili blizu slavske sveće, kako bi, prema verovanju, dodatno zaštitio ukućane. Osim duhovnog značenja, ova biljka imala je i praktičnu upotrebu – njen miris prirodno je osvežavao prostor i odbijao insekte, pa su domaćice tokom letnjih meseci koristile bosiljak kao sredstvo protiv muva i komaraca.
Suvi listovi bosiljka nisu se bacali, već su se čuvali sa poštovanjem, u skladu sa verovanjem da biljka zaslužuje poseban odnos. Ovaj običaj danas je gotovo nestao iz svakodnevnog života, ali ostaje deo bogate tradicije i sećanja na nekadašnje vrednosti srpskog domaćinstva.
