Parohijani iz više sela tradicionalno izlivaju i pale sveće od voska, običaj na listi kulturnog nasleđa
U manastiru Tronoša, na Veliki četvrtak nešto posle 16 časova, održano je tradicionalno paljenje velikih ratarskih sveća, specifičnog običaja koji okuplja parohijane iz sela Korenita, Tršić, Zajača, Paskovac i deo Gornje Borine. Prilozi za sveće prikupljaju se tokom vaskršnjeg posta, a zatim se od čistog voska izliju sveće teške po 50 kilograma i visoke oko metar i po. Sveća iz Tronoše izliva se na dan paljenja, dok se u Zajači ovaj deo obavlja dan ranije. Na Veliki četvrtak meštani donose sveće do česme devet Jugovića u Tronoši, gde ih dočekuje arhimandrit Nikolaj, duhovnik manastira.
Na mestu gde se po narodnom verovanju nalazi česma koju su podigli Jug Bogdan i devet Jugovića, sveće se ukrašavaju cvećem i bršljanom, a potom se održava molitva i litija. Sveće se postavljaju ispred ikona Isusa Hrista i Presvete Bogorodice, gde gore tokom svih važnijih praznika do naredne godine. Posle godinu dana ostatak voska se pretopi sa novim, tako da svaka nova sveća sadrži deo prethodne. Prema predanju, običaj su doneli monasi sa Hilandara, a traje neprekidno, čak i tokom ratova, uz prilagođavanje veličine sveća.
Ove sveće nazivaju se ratarskim ili oračkim, jer ih prave ratari u nadi za zaštitu useva od vremenskih nepogoda i dobar rod. Karakteristika ovih sveća je da ne kaplju tokom gorenja. Običaj izlivanja i paljenja ratarskih sveća odnedavno se nalazi na listi nematerijalnog kulturnog nasleđa Srbije.
