Vernici širom zemlje u molitvi i tišini obeležavaju drugi dan žalosti, liturgija Svetog Vasilija Velikog služi se u crnim odeždama
Vernici koji poštuju julijanski kalendar danas obeležavaju Veliku subotu, drugi dan hrišćanske žalosti posvećen sahrani Isusa Hrista i njegovom boravku u grobu pred vaskrsenje. Prema predanju, Hristos je na ovaj dan telom bio u grobu, a dušom u Adu, gde je razorio vrata pakla.
Velika subota je jedina subota u godini kada hrišćani poste na vodi, a dan se provodi u molitvi i tišini. U subotu po raspeću na Veliki petak, prvosveštenici i fariseji su, prema predanju, zatražili od rimskog prokuratora Pontija Pilata da postavi stražu ispred Hristovog groba, kako bi sprečili mogućnost da njegovi učenici ukradu telo.
Na Veliku subotu u crkvama se služi liturgija Svetog Vasilija Velikog, kojom počinje Vaskrsenje. Do čitanja Apostola, sveštenici služe u crnim odeždama, a potom oblače bele, što simbolizuje prelaz iz žalosti u radost vaskrsenja. Tokom ove liturgije, jevanđelje se čita na Hristovom grobu, što se razlikuje od uobičajene prakse.
Jutrenje Velike subote se u novije vreme služi na Veliki petak uveče, uz čitanje 118/119 Psalma i pevanje stihova u kojima se slavi umrli spasitelj. Plaštanica, platno u koje je Isus bio umotan, nosi se tri puta oko hrama, nakon čega se pred njom čita Jezekiljevo proroštvo o vaskrsenju mrtvih, Apostol i Jevanđelje.
U Jerusalimu u Hramu Groba Hristovog vernici svake godine na Veliku subotu prisustvuju čudotvornoj pojavi Blagodatnog ognja, koji se prenosi među okupljene hrišćane. Svečanom Vaskršnjom liturgijom završava se period žalosti, a praznik Vaskrs počinje narednog dana, slaveći pobedu života nad smrću.
