Podaci međunarodnih organizacija pokazuju da Venezuela, Saudijska Arabija i Iran imaju najveće rezerve, sa aktuelnim promenama na tržištu, potvrđuju analitičari
Prema najnovijim izveštajima objavljenim 3. marta 2026. godine, države sa najvećim dokazanim rezervama nafte su Venezuela, Saudijska Arabija i Iran, pokazuju podaci međunarodnih energetskih tela. Analitičari navode da geopolitičke tenzije i promene u snabdevanju utiču na kretanja cena sirove nafte na svetskim berzama.
Venezuela trenutno prednjači sa oko 303 milijarde barela dokazanih rezervi, dok Saudijska Arabija raspolaže sa 267 milijardi, a Iran sa približno 209 milijardi barela. Organizacija zemalja izvoznica nafte (OPEC) i dalje kontroliše više od 60% ukupnih svetskih rezervi, što ima značajan uticaj na ponudu i cene nafte u globalnim okvirima.
Uprkos velikim rezervama, pojedine zemlje suočavaju se sa ograničenjima proizvodnje usled ekonomskih i političkih sankcija. Iran i Rusija su među državama čija proizvodnja ostaje ispod potencijala, dok Sjedinjene Američke Države, zahvaljujući škriljcu, dostižu udeo od oko 13 miliona barela dnevno, što je približno 18% svetske proizvodnje. Pored njih, ističu se Kanada, Irak, Ujedinjeni Arapski Emirati i Kuvajt sa značajnim količinama naftnih resursa.
Cene nafte beleže rast od početka najnovijih sukoba na Bliskom istoku. Brent nafta zabeležila je povećanje od 10 do 13 odsto, sa cenom koja je premašila 81 dolar po barelu na jutarnjem trgovanju 3. marta 2026. godine, što je najviši nivo od 2024. godine. West Texas Intermediate (WTI) nafta kreće se između 72,63 i 73,58 dolara, uz trend rasta od 7 do 8 odsto u odnosu na prethodne nedelje.
Analitičari ističu da bi moguće dalje eskalacije mogle dodatno uticati na tržište i ekonomske tokove. Prema procenama investicionih banaka, prekid transporta kroz Hormuški moreuz mogao bi dovesti do daljeg skoka cene nafte, sa projekcijama koje u ekstremnim slučajevima dostižu 120 do 180 dolara po barelu. Ovakav scenario bi, prema mišljenju stručnjaka, mogao imati posledice po troškove transporta, grejanja i cene svakodnevnih proizvoda.
Sankcije Rusiji i Iranu dodatno utiču na globalnu ponudu, dok se istovremeno razmatra mogućnost ublažavanja ograničenja prema Venecueli, što bi prema ocenama industrijskih analitičara moglo doneti određeno olakšanje na tržištu. Situacija ostaje promenljiva, a kretanja na naftnom tržištu i dalje se prate u kontekstu aktuelnih zbivanja na globalnom planu.
Nezavisno nije moguće potvrditi sve projekcije o budućim cenama, dok analitičari nastavljaju da upozoravaju na značaj geopolitičkih faktora i mogućnost promene trendova u slučaju smirivanja sukoba.
