Kraljevska porodica okupila se na službi, dok princ Endru i njegove ćerke nisu prisustvovali prema dogovoru sa dvorskim izvorima

Kralj Čarls III i kraljica Kamila predvodili su tradicionalnu uskršnju misu u kapeli Svetog Đorđa u Vindsoru 31. marta 2024. godine. Na okupljanju su prisustvovali princ i princeza od Velsa, Vilijam i Ketrin, sa troje dece. Prema dvorskim izvorima, princ Endru i njegove ćerke, Beatris i Eugenija, nisu bili među gostima, a odluka je doneta uz saglasnost kralja.

Okupljanje je proteklo u znaku porodičnog jedinstva pred velikim brojem građana ispred dvorca. Princ Vilijam i Kejt Midlton vratili su se na uskršnju službu nakon što su prethodne godine praznik proveli u Norfolku. U zvaničnoj izjavi navodi se da su Endru i njegove ćerke napravili alternativne planove i da bi mogli da se pridruže porodici u budućnosti.

Kralj Čarls je prethodno oduzeo princu Endruu pravo na korišćenje titule i vojvodske titule zbog povezanosti sa Džefrijem Epstajnom. Endru je u februaru ove godine, na svoj 66. rođendan, uhapšen pod sumnjom na zloupotrebu položaja zbog navodnog deljenja poverljivih informacija, što on negira.

Britanski mediji podsećaju da je prošle godine Endru prisustvovao uskršnjoj službi zajedno sa bivšom suprugom, dok je ove godine izostao. Stručnjaci za govor tela komentarisali su njegovo ponašanje tokom prošlogodišnjeg pojavljivanja, navodeći da je pokušao da zauzme centralnu poziciju pred kamerama.

Uskršnja misa dolazi nekoliko dana pre najavljenog putovanja kralja Čarlsa u Sjedinjene Američke Države krajem aprila.

Kustos Karmen Bambach potvrdila autentičnost izloženih dela, među kojima je i rani autoportret iz 15. veka

U Njujorku je otvorena prva sveobuhvatna izložba radova italijanskog umetnika Rafaela u Sjedinjenim Američkim Državama, saopštili su kustosi Metropoliten muzeja umetnosti. Izložba obuhvata 237 dela, uključujući crteže i slike iz različitih perioda Rafaelove karijere. Među izloženim radovima nalazi se i kredni crtež za koji se veruje da je autoportret umetnika u 17. godini. Kustos izložbe Karmen Bambach istakla je tehničku preciznost Rafaelovih crteža i navela da je izložba rezultat osmogodišnjeg istraživanja i pripreme.

Rafael je rođen u Urbinu 1483. godine, a prema navodima kustosa, njegov talenat je postao izražen nakon preseljenja u Firencu sa 21 godinom. Bambach je navela da se tada Rafael susreo sa radovima Leonarda da Vinčija, čije su tehnike uticale na njegovu umetnost, posebno u pogledu pokreta i naracije u umetničkim delima. Kako je navedeno tokom otvaranja izložbe, Rafael je poznat po sposobnosti da prikaže dramatične trenutke i da u svojim delima istakne ljudskost i nežnost, naročito u prikazima Madone i deteta.

Prema izjavama kustosa, Rafael se često svrstava uz najpoznatije umetnike renesanse, poput Mikelanđela i Leonarda da Vinčija. Na izložbi su predstavljeni radovi iz različitih faza Rafaelove umetničke karijere, čime se posetiocima omogućava uvid u razvoj njegovog stila i tehnike. Bambach je izjavila da je izložba značajna jer prvi put na jednom mestu okuplja veliki broj Rafaelovih radova, omogućavajući detaljniju analizu njegovog stvaralaštva.

Izložba u Metropoliten muzeju umetnosti otvorena je za javnost, a organizatori su naveli da je cilj izložbe da publici približi umetnički doprinos Rafaela i njegov značaj u okviru italijanske renesanse. Kustos je naglasila i važnost saradnje sa brojnim institucijama i privatnim kolekcijama, koje su omogućile da dela budu privremeno izložena u Njujorku.

Istraživanja na lokalitetima u Zapadnoj obali izazivaju debate o pristupu i tumačenju istorijskih nalazišta, prema izjavama arheologa i lokalnih organizacija

U judejskoj pustinji, na lokalitetu Tala’at Ad-Dam, aktuelna arheološka iskopavanja privlače pažnju zbog složenih istorijskih i savremenih odnosa u regionu. Ovo nalazište, koje se nalazi duž nekadašnjeg hodočasničkog puta ka Jerusalimu, deo je šire mreže arheoloških lokaliteta na Zapadnoj obali, regionu koji je poznat i pod nazivima Judeja i Samarija, dok ga Ujedinjene nacije definišu kao okupiranu palestinsku teritoriju.

Prema podacima lokalnih arheologa, region Zapadne obale sadrži više od 5.000 arheoloških lokaliteta, što čini ovo područje značajnim za istraživanje istorije različitih civilizacija i kultura koje su tokom vekova upravljale ovim prostorom. Ejal Frajman, zamenik službenika za arheologiju u izraelskoj Civilnoj administraciji Judeje i Samarije, ističe da je zadatak arheologa da zaštite i očuvaju lokalitete, bez političkog upliva. „Ne postupam po političkim uverenjima. Da nije bilo iskopavanja, nalazište bi verovatno ostalo poluzatrpano“, rekao je Frajman.

Na pitanje o tome da li je rad na ovim lokalitetima sam po sebi politički čin, s obzirom na status teritorije, Frajman navodi da je njegovo zaposlenje vezano za civilnu administraciju i da mu je dužnost zaštita i učinjenje arheoloških nalazišta dostupnim javnosti.

Međutim, različite organizacije i pojedinci iz Izraela i palestinskih teritorija iznose različite poglede na pitanje kome su nalazišta namenjena i kako se interpretiraju arheološki nalazi. Talja Ezrahi iz izraelske arheološke organizacije Emek Šaveh navodi da je arheologija često korišćena kao sredstvo za potvrđivanje određenih istorijskih narativa. „Arheologija je postala način da se dokaže da smo bili ovde“, kaže ona, ističući da se često traže dokazi o postojanju jevrejskog života na ovom prostoru.

Ezrahi tvrdi da su arheološka istraživanja u nekim slučajevima korišćena za ograničavanje pristupa zemlji palestinskom stanovništvu, što dodatno komplikuje odnose na terenu. Ova pitanja otvaraju rasprave o ulozi arheologije u savremenim društvenim i političkim procesima u regionu Zapadne obale.

Kontekst u kojem se odvijaju arheološka istraživanja u Zapadnoj obali ostaje složen, pri čemu različiti akteri naglašavaju značaj očuvanja kulturnog nasleđa i pristupa lokalitetima, dok se istovremeno suočavaju sa izazovima tumačenja i korišćenja nalazišta u širem društvenom i političkom okruženju.