Američke agencije za sprovođenje zakona zaobilaze ustavne zaštite kupovinom lokacijskih podataka od posrednika
Federalni biro za istrage (FBI) potvrdio je pred američkim Senatom da ponovo kupuje podatke koji omogućavaju praćenje lokacije građana Sjedinjenih Američkih Država. Ova praksa dolazi nakon što je presuda Vrhovnog suda u slučaju Carpenter v. United States ograničila pristup podacima mobilnih mreža bez sudskog naloga, ali su agencije pronašle način da zaobiđu ovu pravnu zaštitu tako što podatke pribavljaju direktno od kompanija koje posluju u okviru digitalnog reklamnog ekosistema.
Podaci koji se prikupljaju putem pametnih telefona i aplikacija, uključujući IP adresu, tip uređaja i GPS koordinate, koriste se u tzv. Bidstream procesu, koji je deo real-time bidding (RTB) sistema za internet oglašavanje. Ove informacije se često prodaju ili licenciraju posrednicima za podatke (data brokers), koji ih dalje povezuju sa drugim izvorima kako bi kreirali detaljne profile korisnika. Takve baze podataka su izuzetno teško izbrisati ili izbeći, a i banke i druge kompanije sve češće učestvuju u njihovom punjenju.
Francuska kompanija Vectaury je 2018. godine bila predmet istrage regulatora zbog formiranja baze sa ličnim podacima 67,6 miliona ljudi bez adekvatne saglasnosti. Ovakvi posrednici ne služe samo industriji oglašavanja već prodaju podatke i drugim zainteresovanim stranama, uključujući strane države ili nekomercijalne organizacije koje ih mogu koristiti za nadzor.
Prema izveštajima iz industrije, američke agencije kao što su Immigration and Customs Enforcement (ICE), Department of Homeland Security, Customs and Border Protection, Secret Service i Internal Revenue Service kupovale su ovakve podatke za potrebe nadzora. ICE je, na primer, nabavio alate kompanije Penlink, kao što su Tangles i Webloc, koji omogućavaju identifikaciju i praćenje uređaja na određenoj lokaciji, bez potrebe za sudskim nalogom. Ovi alati koriste komercijalno dostupne podatke o lokaciji, a prema izveštajima, omogućavaju praćenje kretanja korisnika tokom dana.
Ova praksa nije ograničena samo na državne institucije. Zabeleženi su slučajevi kada su privatne organizacije, poput grupa koje se protive abortusu, koristile iste izvore za praćenje poseta zdravstvenim ustanovama.
Iako Četvrti amandman američkog Ustava štiti građane od neosnovanih pretresa i zaplena, trenutni pravni okvir ne reguliše kupovinu podataka na slobodnom tržištu. Pravni eksperti ističu da se ovakva kupovina podataka ne tretira kao kršenje prava na privatnost, jer nije reč o direktnom prikupljanju već o kupovini već postojećih komercijalnih podataka. Ova siva zona izaziva zabrinutost stručnjaka i zakonodavaca, koji ukazuju na hitnu potrebu za preciznijom regulacijom digitalne privatnosti.
