U sektoru posluje 1.540 preduzeća, plate ispod državnog proseka, većina proizvodnje namenjena izvozu
Tekstilna industrija Srbije danas broji oko 1.540 privrednih subjekata u oblasti tekstila, odeće, kože i obuće, sa nešto više od 49.800 zaposlenih, pokazuju podaci Privredne komore Srbije. Prosečna zarada u proizvodnji tekstila u aprilu 2026. godine iznosila je 99.779 dinara, dok je u izradi odeće bila još niža – 79.976 dinara. Za isti period, prosečna plata na nivou cele Srbije iznosila je 121.805 dinara.
U vreme bivše SFRJ tekstilna industrija bila je jedan od najvažnijih sektora domaće privrede, sa više od 250.000 zaposlenih i preko 100 velikih preduzeća. Najveći centri proizvodnje bili su Leskovac, Vranje, Niš, Pirot, Loznica, Beograd i Novi Pazar. Danas, nakon tranzicije, privatizacije i gašenja velikih državnih kombinata, dominiraju mala i srednja preduzeća, dok su najvažniji centri Vranje i posebno Novi Pazar.
Većinu sadašnjih preduzeća čine ona u domaćem privatnom vlasništvu, a među najvećim poslodavcima prisutne su i kompanije iz Italije, Nemačke i Turske. Tekstilna industrija Srbije danas je izrazito izvozno orijentisana – većina proizvodnje namenjena je tržištima Evropske unije, pre svega za poznate međunarodne brendove, dok je domaće tržište zastupljeno u manjoj meri.
Plate u sektoru proizvodnje tekstila i odeće znatno su ispod proseka na nivou države. Prema podacima Republičkog zavoda za statistiku, u prerađivačkoj industriji niže prosečne plate od tekstilne industrije zabeležene su samo u sektoru prerade drveta i proizvoda od drveta, plute, slame i pruća (75.264 dinara u aprilu). Najveće prosečne zarade u prerađivačkom sektoru ostvaruju zaposleni u proizvodnji koksa i derivata nafte (231.773 dinara) i proizvodnji duvanskih proizvoda (223.507 dinara).
Glavni izazovi sa kojima se tekstilna industrija Srbije suočava su nedostatak kvalifikovane radne snage, rast troškova rada i energenata, jaka konkurencija iz Azije, kao i nedovoljna ulaganja u savremenu opremu i tehnologiju. Domaće kompanije moraju da odgovore i na sve zahtevniji regulatorni okvir Evropske unije, što je posebno važno s obzirom na izvoznu orijentaciju sektora.
