Model rada na daljinu čini 8,1 odsto ukupnog nataliteta u SAD, sa 291.000 beba godišnje
Rad od kuće značajno utiče na povećanje nataliteta, posebno kada oba partnera rade na daljinu, pokazuje studija Instituta za ekonomska istraživanja (Ifo) iz Minhena objavljena 18. marta 2026. Istraživanje, koje obuhvata podatke iz 38 zemalja i Sjedinjenih Američkih Država, ukazuje da osobe koje rade od kuće makar jedan dan nedeljno imaju više dece i češće planiraju proširenje porodice. Efekat je najočigledniji kod parova u kojima oba partnera rade na daljinu – u tim domaćinstvima, prosečan broj dece tokom života povećava se za oko 0,32 deteta po ženi globalno, dok taj broj u Sjedinjenim Američkim Državama iznosi 0,45.
Na nacionalnom nivou, rad od kuće već ima merljiv uticaj. U SAD, ovaj model rada čini oko 8,1 odsto ukupnog nataliteta, odnosno približno 291.000 rođenih beba godišnje, prema podacima za 2024. godinu. Istraživači kao ključnu prednost izdvajaju fleksibilnost – rad od kuće olakšava usklađivanje poslovnih obaveza i brige o deci. Najveći efekat na rast nataliteta postiže se već sa jednim danom rada od kuće nedeljno, dok dodatni dani donose manju dodatnu korist.
Prema podacima studije, zastupljenost rada na daljinu varira među državama: veća je u Kanadi, Velikoj Britaniji i Sjedinjenim Američkim Državama, a niža u Japanu i Južnoj Koreji. Ove poslednje zemlje bi mogle povećati natalitet kroz širenje modela rada od kuće. Analiza predlaže da bi vlade mogle koristiti rad od kuće kao alat za borbu protiv pada nataliteta, uz ulaganja u infrastrukturu poput brzog interneta i fleksibilnog radnog vremena.
Studija navodi da je, u pojedinim slučajevima, efekat rada na daljinu na natalitet uporediv ili čak veći od državnih ulaganja u brigu o deci. Autori ističu da su potrebna dodatna istraživanja, jer na rezultate utiču i društvene i kulturne razlike, ali zaključuju da je širenje rada od kuće već doprinelo rastu nataliteta nakon pandemije.
