OECD predviđa povećanje starosne granice na 67 godina do 2060, Danska uvodi penzionisanje sa 70 godina
Prosečan očekivani životni vek u Evropskoj uniji porastao je na 81,5 godinu, što dodatno opterećuje održivost penzionih sistema u evropskim državama. Prema procenama Organizacije za ekonomsku saradnju i razvoj (OECD), starosna granica za penzionisanje u EU će do 2060. godine dostići 67 godina, a pojedine zemlje, poput Danske, već usvajaju granicu od 70 godina.
Danska je apsolutni rekorder, jer je parlament usvojio zakon koji predviđa da svi rođeni posle 31. decembra 1970. godine mogu u penziju tek sa 70 godina. Danski model je vezan za očekivani životni vek i revidira se svakih pet godina. Grčka sledi sa starosnom granicom od 68,5 godina, koja će biti na snazi do 2030. godine, dok Irska planira postepeno povećanje na 68 godina do 2028. Nemačka će do 2031. godine podići granicu na 67 godina, a prema rečima ministarke privrede Katerine Rajhe, razmatra se vezivanje odlaska u penziju za rast očekivanog životnog veka.
U Mađarskoj od 1. januara 2026. godine više neće biti fiksne granice od 65 godina, već će građani moći sami da odluče kada će se penzionisati, pod uslovom da imaju najmanje 20 godina staža za punu penziju. U Japanu, iako je starosna granica za penziju 60 godina, kompanije zapošljavaju radnike i nakon penzionisanja, omogućavajući rad do 65. godine kroz nove ugovore.
Francuska se suočila sa velikim otporom javnosti, pa je Nacionalna skupština izglasala suspenziju zakona koji je predviđao povećanje granice sa 62 na 64 godine. Time je starosna granica privremeno ostala na 62 godine i devet meseci, najmanje do predsedničkih izbora 2027. godine.
Ekonomisti ističu da podizanje starosne granice pomaže javnim finansijama i rasterećuje budžete, ali radnici upozoravaju da duži život ne znači nužno i dužu radnu sposobnost. Posebno se ističe potreba za diferenciranim modelima za fizički zahtevne poslove, jer je teško raditi do 70. godine bez posledica po zdravlje.
