Lik Nade Šakić, čuvarice logora iz filma, osvetljava teške priče preživelih iz logora Stara Gradiška.
Film „Dara iz Jasenovca“ otvorio je brojna pitanja o stradanju u ustaškom logoru, a poseban fokus privukla je priča o Nadi Šakić. Prema svedočenjima preživelih, Nada Šakić bila je jedna od najokrutnijih čuvarica ženskog logora Stara Gradiška, koji je bio deo sistema Jasenovac. Njenu ulogu u filmu tumačila je glumica Alisa Radaković.
Nada Šakić bila je pripadnica ustaškog pokreta, supruga Dinka Šakića i polusestra Vjekoslava „Maksa“ Luburića. Prema svedočanstvima žena koje su preživele logor Stara Gradiška, ostala je upamćena po izuzetnoj surovosti, posebno prema deci i trudnicama. Detalji iz tih svedočenja često opisuju njenu pojavu u zelenoj ustaškoj uniformi, sa opasačem, pištoljem i kamom u čizmi.
Svedočanstva o surovosti u logoru Stara Gradiška
Svedoci navode da je Nada Šakić često postupala bez ikakvog povoda, a jedan događaj posebno se ističe u pričama preživelih. Kako se tvrdi, nakon molitve, sedela je na klupi u parku, izvadila revolver i pucala u mladu zatvorenicu, a zatim nastavila da sedi kao da se ništa nije dogodilo. Takvi i slični opisi doprineli su njenoj reputaciji jedne od najokrutnijih žena u logorskom sistemu.
Stradanje žena i dece: svedočanstva iz logora Jasenovac
Logor Stara Gradiška posebno je bio mesto stradanja za žene i decu. Prema svedočenjima preživelih, kroz njega su prošle hiljade žrtava, a mnogi su bili izloženi masovnim ubistvima, izgladnjivanju i brutalnim oblicima zlostavljanja. Takođe, u tim svedočenjima opisuju se i načini ubijanja, kao što su bacanje u jame i bunare, spaljivanje, trovanje, kao i smrt od gladi, žeđi i hladnoće.
Nakon završetka rata, Nada i Dinko Šakić napustili su Evropu i otišli u Argentinu, gde su prema navodima živeli pod lažnim imenima. U Argentini su započeli novi život i dobili još dvoje dece. Dinko Šakić je 1947. godine u Rosariju otvorio malu fabriku tekstila, a njihov krsni kum bio je Ante Pavelić, prema dostavljenom materijalu.
Izručenje, suđenje i kasniji život
Sredinom jula 1998. godine, vlasti tadašnje SR Jugoslavije i Hrvatske zatražile su izručenje Nade Šakić iz Argentine. Tokom 1999. godine, Županijski sud odbacio je dokaze protiv nje i oslobodio je krivice. Nakon presude, izjavila je: „Pravda je pobedila!“. Ostatak života provela je u Hrvatskoj, u domu za penzionere u Zagrebu, gde je preminula u februaru 2011. godine.
Priča o Nadi Šakić u filmu „Dara iz Jasenovca“ ostaje podsećanje na tamno poglavlje istorije i na svedočanstva o stradanju žena i dece u sistemu logora Jasenovac.
