Srpska pravoslavna crkva i vernici 9. maja obeležavaju praznik posvećen Sveti Vasilije Amasijski, episkopu Amasije i jednom od ranohrišćanskih svetitelja koji je ostao upamćen po stradanju i nepokolebljivoj veri u Hrista.

Živeo je u 4. veku, u vreme kada su hrišćani bili izloženi progonima pod vlašću Licinija, vladara Istočnog rimskog carstva i zeta cara Konstantina. Iako su pritisci na hrišćane postajali sve jači, Vasilije nije odstupio od svoje vere i episkopske službe.

Prema crkvenom predanju, u grad Amasiju tada je stigla devica Glafira, koja je služila na carskom dvoru. Nakon neprijatnosti koje je doživela, utočište je pronašla među hrišćanima i episkopom Vasilijem. Carica joj je slala pomoć za hram u Amasiji, ali je jedno od pisama dospelo do cara, nakon čega je pokrenut progon.

Kada su vojnici stigli u Amasiju, Glafira je već bila preminula, dok je episkop Vasilije uhapšen i odveden u Nikomidija. Tamo je bio izložen mučenju i tamnici, a potom osuđen na smrt 322. godine.

Prema predanju, njegovo telo je bačeno u more, ali su ga kasnije pronašli njegovi učenici i preneli u Amasiju, gde je sahranjen u hramu koji je sam podigao.

U narodnom verovanju Sveti Vasilije Amasijski smatra se zaštitnikom rabadžija, pa je njegov praznik nekada posebno poštovan među starim beogradskim Palilulcima.

Na ovaj dan vernici se mole za zdravlje, snagu i duhovnu postojanost.