CER-10 zauzimao 80 kvadratnih metara i izvršavao 50.000 operacija u sekundi, proizvodnja završena 1960. godine
Jugoslavija je uložila oko tri miliona dolara u razvoj svog prvog računara CER-10, a razvoj je trajao pune četiri godine i završen je 1960. godine. Računar CER-10 zauzimao je površinu od oko 80 kvadratnih metara i bio u stanju da izvrši 50.000 jednostavnih operacija u sekundi, koristeći feritnu memoriju raspoređenu u sedam ormana.
U periodu posle Drugog svetskog rata, Jugoslavija je ušla u fazu intenzivne industrijalizacije, sa rastom BDP-a od oko 6-7 odsto godišnje, a u nekim godinama i po 10 odsto. U to vreme, samo pet država na svetu je proizvodilo sopstvene računare – SAD, Velika Britanija, Nemačka, Francuska i Rusija. Zbog ograničenog pristupa uvozu računara i sumnji stranih proizvođača u namene jugoslovenskih istraživanja, država je donela odluku da sama razvije računar.
CER-10 je korišćen za različite namene, uključujući nuklearna istraživanja, dešifrovanje poruka za saveznu vladu, kao i obradu vesti. Sistem je omogućio znatno bržu obradu podataka, što je potvrđeno i u administrativnim poslovima, gde je, na primer, godišnji obračun poreza, zahvaljujući upotrebi računara, mogao biti poslat poreskim obveznicima već u aprilu, umesto u septembru ili oktobru.
Osim razvoja CER-10, Jugoslavija je nastavila sa uvođenjem i proizvodnjom računara, a u sedamdesetim godinama prošlog veka povećana je potreba za umnožavanjem podataka i efikasnim računarskim sistemima. U Beogradu je razvijen informativni sistem Skupštine grada sa oko 40 baza podataka, koji je bio među vodećima u Evropi tokom sedamdesetih godina.
Ključnu ulogu u razvoju jugoslovenske informatike imao je Elektrotehnički fakultet u Beogradu, čiji su profesori specijalizovali u Sjedinjenim Državama, a potom osnovali Katedru za digitalnu elektroniku. Glavni inicijator razvoja CER-10 bio je profesor Tihomir Aleksić, jedan od najistaknutijih stručnjaka tog vremena.
