Krilni napadač Čelsija i reprezentativac Ukrajine dobio četvorogodišnju zabranu igranja nakon pozitivnog testa na meldonijum tokom 2024. godine.

Ukrajinski fudbaler Mihajlo Mudrik, koji nastupa za Čelsi, suočava se sa ozbiljnim problemima u karijeri nakon što je od strane Fudbalskog saveza Engleske (FA) suspendovan na četiri godine zbog dopinga. Mudrik je tokom 2024. godine bio pozitivan na meldonijum, zabranjenu supstancu, što je utvrđeno analizom uzorka urina dok je bio na reprezentativnim obavezama sa selekcijom Ukrajine.

Testiranje je sprovedeno tokom njegovog boravka u nacionalnom timu, a rezultati su pokazali prisustvo sporne supstance u organizmu. Ova odluka FA znači da će Mudrik biti van terena do isteka suspenzije, što značajno ugrožava njegovu profesionalnu budućnost s obzirom na dužinu kazne.

Mihajlo Mudrik je doveden u Čelsi za sumu od oko 100 miliona evra kao jedno od najskupljih pojačanja ovog londonskog kluba u poslednjim sezonama. Njegov izostanak predstavlja veliki udarac i za klub i za reprezentaciju Ukrajine.

Ovakve suspenzije su retke u vrhunskom fudbalu, a slučaj Mihajla Mudrika dodatno podseća na važnost borbe protiv upotrebe nedozvoljenih sredstava u sportu. U ovom trenutku nije poznato da li će igrač ili njegov klub ulagati žalbu na odluku Fudbalskog saveza Engleske.

Savet FIFA pokrenuo je konsultacije o propisu koji bi obezbedio stalno prisustvo fudbalera do 20 ili 21 godine iz sopstvene akademije na terenu

Međunarodna fudbalska federacija (FIFA) započela je zvanične razgovore o mogućnosti uvođenja novog pravila kojim bi svaki profesionalni tim bio obavezan da tokom celog trajanja utakmice na terenu ima najmanje jednog mladog domaćeg igrača. Ovu inicijativu pokrenuo je Savet FIFA, najavljujući da će se narednih godinu dana sprovesti široke konsultacije sa relevantnim subjektima u fudbalu radi izrade konkretne verzije predloga.

Cilj predloženog pravila jeste da se podstakne razvoj i veća minutaža mladih fudbalera koje klubovi odgajaju kroz sopstvene omladinske pogone, umesto trenutnog trenda pretežnog oslanjanja na kupovinu igrača iz inostranstva. Kako je saopšteno iz FIFA, razmatra se “regulatorna obaveza da seniorski timovi u svakom trenutku na terenu imaju najmanje jednog domaćeg igrača iz kategorije do 20 ili do 21 godine”.

Ovakva mera bila bi značajno stroža od aktuelnih propisa na nacionalnom i međunarodnom nivou, uključujući UEFA takmičenja poput Lige šampiona, gde klubovi moraju da rezervišu određeni broj mesta za domaće i lokalno trenirane igrače u okviru registrovanog spiska od maksimalno 25 fudbalera. Međutim, prema sadašnjim pravilima njihovo prisustvo tokom celokupne utakmice nije obavezno.

Prema postojećim pravilima UEFA, svaki klub učesnik Lige šampiona dužan je da ima minimum osam lokalno treniranih igrača – odnosno onih koji su proveli najmanje tri pune sezone između svoje petnaeste i dvadeset prve godine života u matičnom klubu ili drugom klubu iste zemlje.

Priprema konačnog predloga očekuje se tokom sledećih meseci, a FIFA navodi da će odluka biti doneta nakon analize svih mišljenja i uticaja koje ovakva promena može imati na strukturu profesionalnog fudbala.

FA tvrdi da ne postoji naučno potvrđena veza između udaraca glavom i neuroloških oboljenja, iako su bivši igrači i njihove porodice pokrenuli tužbu

Fudbalska asocijacija Engleske (FA) saopštila je da dosadašnja naučna istraživanja nisu dokazala vezu između udaranja lopte glavom tokom utakmica ili treninga i nastanka povreda mozga kod fudbalera. Ova izjava usledila je kao odgovor na tužbu koju su protiv FA podneli 96 bivših fudbalera, uključujući nekoliko članova šampionske generacije Engleske iz 1966. godine, kao i članovi njihovih porodica. Tužioci navode da je višegodišnje igranje fudbala i česta upotreba glave prilikom udaranja lopte dovelo do ozbiljnih neuroloških oboljenja kod igrača.

U zvaničnom odgovoru na sudu, FA je istakla da aktuelne naučne studije još uvek nisu potvrdile postojanje uzročno-posledične veze između udaranja lopte glavom i oštećenja moždanih ćelija. “Hipoteze o tome postoje, ali one još nisu naučno dokazane”, navodi se u izveštaju koji su predstavnici FA dostavili pravosudnim organima.

Pravni zastupnici bivših fudbalera prezentovali su više od 8.000 stranica medicinske dokumentacije kao dokaz, tvrdeći da su igrači morali da žive sa nepovratnim neurološkim posledicama poput demencije, hronične traumatske encefalopatije, postkonkuzionog sindroma, epilepsije, Parkinsonove bolesti i bolesti motornih neurona.

Iako FA odbacuje direktnu povezanost između udaraca glavom i ovih bolesti, u poslednjih nekoliko godina organizacija je sprovela određene mere radi povećanja bezbednosti. Tako je zabranjeno izvođenje vežbi koje uključuju udaranje lopte glavom za decu mlađu od jedanaest godina tokom treninga.

Portparolka FA naglasila je da savez nastavlja sa istraživanjima potencijalne veze između fudbala i povreda mozga: “FA prednjači u unapređenju bezbednosnih uslova pod kojima se igra fudbal”.

Prema studiji objavljenoj u časopisu The Lancet Public Health, profesionalni fudbaleri imaju veću verovatnoću razvoja neurodegenerativnih bolesti poput demencije. Drugo istraživanje iz Škotske pokazalo je da su fudbaleri čak 3,5 puta skloniji razvoju demencije nego opšta populacija.

U septembru 2003. godine Premijer liga Engleske i Udruženje profesionalnih fudbalera (PFA) dogovorili su formiranje godišnjeg fonda od milion funti (1,2 miliona evra) za pomoć bivšim igračima koji boluju od neurodegenerativnih oboljenja. Ovaj fond finansira se sa 75% sredstava iz Premijer lige i 25% iz PFA-a te je namenjen podršci bivšim igračima s dijagnozama poput demencije kao i njihovim porodicama.