Pad Leicester Cityja u treću ligu Engleske deset godina nakon titule, primeri River Platea, Juventusa i drugih velikana otkrivaju koliko su ispadanja neretko posledica višegodišnjih problema

Leicester City, osvajač Premijer lige iz 2016. godine, nedavno je doživeo jedan od najtežih padova u istoriji fudbala, preselivši se u treću ligu Engleske svega deceniju nakon istorijskog uspeha. Klub, poznat i kao “Lisice”, završio je sezonu sa šest bodova manje zbog kazne i suočio se s finansijskim problemima, što je kulminiralo ispadanjem i pokazalo da trofeji i bogata tradicija ne garantuju večni opstanak među elitom.

Sličnu sudbinu kroz istoriju doživeli su i drugi velikani. Leeds United, šampion poslednje engleske lige pre uvođenja Premijer lige 1992, pao je iz Premijer lige 2004. godine, a kasnije i do treće lige, nakon što je ušao u administraciju zbog finansijskih problema. Povratak u najviši rang desio se tek 2020. godine pod vođstvom trenera Marcela Bielse.

Francuski fudbal pamti pad Saint-Étiennea, najtrofejnijeg kluba sa deset titula, koji je ponovo ispao iz prve lige 2025. godine. Klub je decenijama bio simbol uspeha, ali je vremenom izgubio korak sa savremenim rivalima.

Newcastle United se u Engleskoj suočio sa dvostrukim ispadanjem, 2009. i 2016. godine, uprkos velikoj navijačkoj bazi. Klub se brzo vratio, obezbedio novo učešće u Ligi šampiona i u 2025. godini osvojio Liga kup, ali su ti padovi ostali urezani u kolektivno sećanje navijača.

Italijanski Parma bio je jedan od najznačajnijih timova devedesetih, ali je doživeo slom nakon kolapsa Parmalata i bankrota 2015. godine, sa dugom većim od 200 miliona evra. Klub je nestao u tadašnjem obliku i morao je da krene ispočetka iz četvrte lige, kasnije se vraćajući u Seriju A, što je primer koliko brzo slava može biti zamenjena potpunim padom.

Juventus je 2006. godine doživeo jedno od najpoznatijih administrativnih ispadanja u fudbalu – nije ispao zbog igre na terenu, već zbog skandala “Calciopoli”. Klub je prebačen u Seriju B, ali je odmah ostvario povratak i zadržao ključne igrače poput Alessandra Del Piera i Gianluigija Buffona.

U Nemačkoj, Hamburger SV bio je jedini klub koji nikada nije ispao iz Bundeslige od njenog osnivanja, sve do 2018. godine. Simbol kluba, sat koji je merio godine u eliti, zaustavio se tada. Povratak u Bundesligu ostvaren je 2025. godine, ali je ova epizoda ostala kao jedno od najbolnijih poglavlja nemačkog fudbala.

Pad River Platea iz Argentine 2011. godine imao je nacionalni odjek. Jedan od dva najveća kluba u zemlji, uz Boca Juniors, prvi put je ispao iz lige, što je izazvalo nemire i ostavilo dubok trag u sportskom pamćenju cele zemlje.

Španski Atletico Madrid, šampion iz sezone 1995/96, ispao je u drugu ligu 2000. godine usled velike sportske i institucionalne krize. Klub se vratio u Primeru 2002. godine, ali je dvogodišnje odsustvo iz elite ostalo upamćeno kao jedan od najvećih šokova u španskom fudbalu.

Olympique de Marseille doživeo je pad 1994. godine, godinu dana nakon što je postao prvi francuski klub sa titulom Lige šampiona. Klub je administrativno izbačen u drugu ligu zbog nameštanja rezultata u skandalu “VA-OM”, a kasnije je zbog finansijske krize bio i pred bankrotom pre povratka u elitu.

Manchester United je 1974. godine, samo šest godina nakon evropske titule, ispao iz Prve divizije nakon poraza od Manchester Cityja na Old Traffordu, golom Denisa Lawa, legende kluba. Iako bi klub i bez tog poraza ispao zbog drugih rezultata, simbolika tog trenutka ostala je trajna u engleskoj fudbalskoj istoriji.

Ovi primeri potvrđuju da padovi velikana najčešće nisu posledica samo loše jedne sezone, već godina pogrešnog vođenja, dugova i institucionalnih problema. Trenutna borba Tottenhama u Engleskoj i Wolfsburga u Nemačkoj za opstanak pokazuje da nijedan klub nije imun na pad, a što je klub veći, to je trauma zbog ispadanja dublja.